อย่างเคสจุดดำเนี่ย...  ปีนี้เป็นปีแรกที่รู้สึกว่าคนที่น่าจะเรียนรู้จากเคสนี่ที่สุดคือ Committee และ Advisor  ที่คิดอย่างนี้ก็เพราะเราเห็นพวก Committee และ Advisor หลายคนตัดสินน้องคนนึงผิด ๆ  ทุกคนมองเค้าอารมณ์ร้อนจากกิจกรรมในค่าย  แต่ทุกคนลืมนึกถึงตอนที่เค้าอยู่โต๊ะก่อนมาค่าย  น้องคนนี้เป็นน้องไม่กี่คนที่ช่วยเหลืองานพี่ ๆ มาตลอด  พอเจอเรื่องอย่างนี้เราเลยคิดว่าทุกคนมองแต่จุดดำของน้องเค้าจุดเดียวในกระดาษแต่ลืมที่จะมองสีขาวของกระดาษทั้งแผ่น

อีกไม่กี่วันก็จะไปต่างจังหวัดกับเพื่อนที่ออฟฟิสละ  แต่ว่าทำไมเราเองก็ไม่สบายใจเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน  พูดตรง ๆ นะว่าเหมือนกับอึดอัดที่จะไปด้วย  เฮ้อ...

ถ้าสมมติว่าลางานไปสิงคโปร์แต่ยังไม่มีตังค์ซื้อแม้แต่ตั๋วเนี่ย  มันจะน่าเกลียดไปป่าว (จริง ๆ ก็มีแหละแต่รอเงินเดือนออกก่อน)  แต่ถ้าไปก็ไม่รู้ว่าจะไปไหนเพราะไม่มีใครไปด้วย  ถ้าใครสนใจไปด้วยก็บอกกันนะ